Sól

Solny kalafior w kopalni soli w Bochni.

Zamek Smoleń

Zaraz za Pilicą, na wniesieniu, spośród drzew wystaje wieża zamku. To zamek w miejscowości Smoleń. Pamiętam go jeszcze jako zapuszczoną ruinę sprzed parunastu lat. Dziś teren jest oczyszczony i przeznaczony do zwiedzania. Zachęcam niniejszym do zwiedzania Polski - cudze chwalicie...

Pędzący wagonik

Bochnia. Najstarsza kopalnia soli w Polsce. Pozostaje w cieniu Wieliczki, a jest równie warta odwiedzenia. Ma coś czego nie ma Wieliczka - podróż podziemną kolejką górniczą, możliwość pływania po słonym jeziorze i działającą ponad stuletnią maszynę parową. Zachęcam do odwiedzenia, zwłaszcza poza sezonem. To na prawdę duże przeżycie i ogromne wrażenie dla młodszych turystów.

Fangorn

Idąc od plaży w Dębkach można przenieść się czasem do starego lasu Fangorn, w którym drzewa żyją, a pilnują ich Drzewce.

Plaża

Plaża w Dębkach. Jedna z najpiękniejszych nad polskim morzem. Szeroka, piaszczysta. Można tam znaleźć także „zasadzone” przez kogoś - może bawiące się dzieci - drzewo. Wieczorem, kiedy zachodzi słońce i wieje lekki wiatr a cienie się wydłużają, można spacerować i podziwiać ten spektakl natury.

Najsmutniejsze buty na świecie

Jeden z najbardziej przejmujących pomników holocaustu jaki widziałem. Na nabrzeżu Dunaju w Budapeszcie stoją chaotycznie, przypadkowo ustawione buty z metalu. Buty męskie i damskie, dorosłe i dziecięce. Wszystkie w stylu lat 30 ubiegłego wieku. W tym miejscu Niemcy, kiedy zaczęli okupację Węgier dokonywali rozstrzeliwań węgierskich Żydów stawiając ich nad brzegiem Dunaju i każąc im zdejmować buty. Przypomina się wiersz ks. Twardowskiego „zostaną po nich buty i telefon głuchy”.

Dysonans

Budynek szkoły w Krakowie. Wzbudził moje zainteresowanie dość dziwnym połączeniem. Z jednej strony wesoły kolorystycznie baner zachęcający do zapisania dzieci do tej placówki. Ale obok, przerażający i smutny obrazek samotnej, wystraszonej dziewczynki w przygnębiających kolorach. Był to niezwykły kontrast i dziwię się, że nikt z włodarzy tej szkoły tego nie zauważył.

Budapeszt

Budapeszt zrobił na mnie ogromne wrażenie o czym można przeczytać na moim blogu . Jednak zwraca uwagę ogromna liczba bezdomnych, którzy radzą sobie jak mogą. Na przykład tak jak powyższym zdjęciu.

Metro w Budapeszcie

Budapeszt jest bardzo dobrze skomunikowanym miastem. Wiele już widziałem, ale takiej organizacji jeszcze nie (co, oczywiście nie oznacza, że gdzieś nie jest lepiej). Cztery linie metra, autobusy, trolejbusy, tramwaje oraz tramwaje wodne. na Dunaju. I to wszystko w ramach jednego biletu tygodniowego, na przykład. Więcej zdjęć z transportu publicznego w Budapeszcie.

Cortona

Cortona, o której już pisałem, znana z „Pod słońcem Toskanii” jest dość starym miastem, jak wiele w tym rejonie Włoch. Mieszkali tu już Etruskowie, po których pozostała brama i wiele zabytków funeralnych w okolicy. Na samym szczycie zamek, a  - troszkę poniżej - piękna bazylika św. Małgorzaty z Cortony. Warto tu być...

Życzenia

Życzę, aby w żadnym z Waszych Serc, nigdy nie zabrakło miejsca dla Jezusa Chrystusa, gdyż tylko w Nim jest Radość, Miłość i Nadzieja, a przede wszystkim Zbawienie.

Na zdjęciu, średniowieczy obraz z Galerii Narodowej w Budańskim zamku.

Val di Chiana by night

Zdjęcie zrobione późnym wieczorem z Cortony. Widok na dolinę Chiana, miasteczko Camusia, i drogę na Montepulciano. Piękne miejsce w Toskanii.

Konfesjonał?

Włochy, Perugia, Katedra. Jak widać nie wszędzie pilnuje się odpowiednich strojów. Ale nie to jest najważniejsze. „To” bowiem znajduje się wewnątrz konfesjonału. Otóż ksiądz bawiący się komórką i w najlepsze rozmawiający z znajomym(?), też trzymającym w ręku komórkę. Scenę obserwowałem od dłuższej chwili i nie ma tu mowy o wyrwaniu z kontekstu etc. Po prostu zwykły brak poczucia sacrum.

Uchylone drzwi

Włoskie miasteczka pełne są tajemnic. Wystarczy zejść z utartej trasy i zagłębić się w zaułki, aby znaleźć ciekawe miejsca. Tak je te uchylone drzwi do piwniczki. Od dłuższego czasu nieużywane, o czym świadczą warstwy kurzu i pajęczyn. Więcej takiej ukrytej Cortony znajdziesz tu.

Ołtarz?

Taką (de)formę zaproponowali wiernym franciszkanie w Pienzy. Wystrój tego, skądinąd pięknego, kościoła to pomieszanie średniowiecza z postmodernizmem. Jednym z przykładów (acz nie jedynym) jest właśnie to co widać na zdjęciu. Odnodszę wrażenie, że synom św. Franciszka pomyliła się Najświętsza Ofiara z pierwszą częścią serii o Narni czyli „Lwem, Czarownicą i Starą Szafą”, gdzie Aslan zabijany jest na kamieniu, który pęka na trzy części. Jako metafora - genialne, jako praxis liturgiczne - kicz i żenada.

Kaletnik przy pracy

Będąc w Pienzy, przechodząc prawie wolną od turystów uliczką, zauważyłem uchylone drzwi do zakładu kaletniczego. Aż prosiło się aby uwiecznić pracę starszego Pana, który, zapewne, od swego ojca nauczył się rzemiosła. Toskania słynie bowiem z wyrobów skórzanych.   

Pusta uliczka

Czasem nawet w centrum Toskanii można spotkać spokój. Czas południowego odpoczynku wymiata wszystkich z ulic małych, urokliwych miasteczek. Warto tam zajrzeć w sezonie turystycznym, żeby trochę odsapnąć od tłumów. Czasem można nawet znaleźć otwartą knajpkę, w której właściciel nie obrazi się jeśli po 12 zamówimy cappuccino. 

Porchetta di Siena

Na sieneńskim targowisku znaleźliśmy stoisko z porchettą. Jedliśmy już ten przysmak wcześniej, ale to był, chyba najlepszy. Masarz kroił go dużym nożem i palcami wkładał do bułki. Tłuszcz rozpływał się w ustach, delikatne mięsko pieściło podniebienie, a chrupiąca skórka.... W Polsce zamknął by to Sanepid...

Cortona

Rynek w Cortonie. Wspomnienie kilku wakacji wstecz. Ta miejscowość, znana z książki i filmu „Under the Toscan sun”, będzie dla mnie zawsze miejscem symbolicznym. To tam spędziłem z rodziną kilka najpiękniejszych chwil mego życia. Chciałbym tam jeszcze wrócić, żeby smakować posiłków od Pana Maria z „Trattorii Etrusca” czy lodów z „Amore mio”. Żeby posłuchać śpiewajacych i poczuć Italię. Mam nadzieję, ze jeszcze się uda... 

Via della Maddalena

Na via della Maddalena w Genui weszliśmy dość przypadkowo. Okazało się, że nazwa ulicy (Magdalena), która prowadzi do kościółka pod tym wezwaniem (Św. Magdaleny), łączy się - obecnie - z, legendarnym, zawodem św. Marii Magdaleny. Jak tylko się dało, szybko skręciliśmy i uciekliśmy z tej okolicy. Dobrze, że synowie nie zadawali trudnych pytań, bo ciężko byłoby wszystko im wyjaśnić.